Soms leven we alsof we constant ergens moeten zijn. Alsof rust iets is dat je moet verdienen, en stilstaan tijdverlies is. We rennen van het ene moment naar het andere, met ons hoofd al drie stappen vooruit, terwijl ons lichaam nog probeert bij te blijven.
Maar diep vanbinnen weet je: zo hoort het niet te voelen.
Voor jezelf zorgen begint niet met grote veranderingen, maar met toestemming. Toestemming om even niets te moeten. Om te ademen zonder doel. Om te erkennen dat jij óók aandacht nodig hebt — niet alleen alles en iedereen rondom jou.
Stilstaan is geen zwakte. Het is thuiskomen.
Wanneer je vertraagt, hoor je weer wat er echt speelt. Je voelt waar je spanning vasthoudt, waar je jezelf voorbijloopt. En precies daar begint zelfliefde: niet door beter je best te doen, maar door zachter te worden voor jezelf.
Kleine oefening om even te landen
Neem 2 minuten. Dat is genoeg.
- Ga zitten of staan met beide voeten stevig op de grond
- Sluit zachtjes je ogen (of kijk naar één punt)
- Adem 4 seconden in door je neus
- Houd 2 seconden vast
- Adem 6 seconden uit door je mond
Herhaal dit 5 keer.
Terwijl je ademt, stel jezelf zachtjes de vraag:
“Wat heb ik nu nodig?”
Zonder oordeel. Zonder haast.
Misschien is het rust. Misschien ruimte. Misschien gewoon even niets.
Reactie plaatsen
Reacties